آخرین اخبار

تاریخ : 24. تير 1399 - 2:47   |   کد مطلب: 3507
وقتی #کرونا سنتهای گذشته را به یاد می آورد
پخت نان خانگی از گذشته تا به امروز در زیرکوه
پخت نان خانگی از گذشته تا به امروز در زیرکوه از پخت نان خانگی زنان برای دعوتی های روزانه تا "کُنده کِشون" خانواده داماد برای خانواده عروس

به گزارش پایگاه خبری زیرکوه نیوز، نان محلی و خانگی از جمله نان های محبوب اکثر روستانشینان و مناطق عشایری است که نقش مهمی در تغذیه خانواده دارد .

 پخت نان های خانگی از جمله نان تنوری ، قلفی ، کماچ و .... در گذشته تقریبا در بین تمامی مردم شهر #آبیز رواج داشته و در گذشته به عنوان اصلی ترین تغذیه نقش مهمی در سبد غذایی ساده و سالم آن زمان ایفا کرده و به همین خاطر تقریبا همه روزه در خانه های مردم بوی نان تنوری و خانگی به مشام می رسیده است .

طبق آنچه گذشتگان و بزرگان ما روایت می کنند ، به خاطر جمعیت زیاد خانوارهای آن زمان و از طرفی مصرف بالای نان در مقایسه با مصرف سایر مواد غذایی نسبت به امروز و همچنین انجام امورات کشاورزی و کارهای روزانه با همکاری همدیگر و در نتیجه آن مهمانداری های همیشگی خانواده ها تقریبا زنان روستا هر روزه یا هر دو روز یکبار در مطبخ ها مشغول پخت نان تنوری و خانگی بودند پخت و پز غذا آن هم با امکانات بسیار کم آن زمان باز خودش داستانی جدا داشت بطوریکه به گفته برخی زنان آن زمان بیشتر انرژی آنها صرف پخت و پزهای روزانه میشده است .

 همچنین آنچه بزرگترهای ما روایت میکنند حکایت از این نکته جالب دارد که در گذشته در مواقع مناسبتها از عزا گرفته تا جشن و عروسی ، زنانی که در نان پزی ماهرتر و تردست تر بودند با جمع شدن در یک مطبخ به صورت مستمر حتی تا دو روز به پخت نان محلی مشغول میشدند تا بتوانند نان مورد نیاز آن مجلس را تامین کنند .

 لازم به یادآوری است که طبق گفته ها ، در جلسات عروسی و یا عزای آن زمان بیشتر غذاهایی پخت میکردند ( آبگوشت )که به نان بیشتری نیاز داشت .

به گفته بزرگان بواسطه همین مصرف بالای نان و پخت و پزهای روزانه ، مردهای خانه باید هر چند روز یکبار صبح زود برای رفتن به کُنده و هیزم از کوه و بیابان راهی میشدند و با جمع آوری کُنده و هیزم و انتقال آنها به مطبخ ها آن هم بدون امکانات آن زمان جوابگوی هیزم مورد نیاز برای این حجم از پخت و پزها می شدند حال اینکه تعدادی از مردم حتی قاطر و الاغ هم برای جابجایی هیزم ها نداشته و مجبور بودند با قرض گرفتن از اقوام و یا همسایه و در صورت فراهم نشدن روی پشت خودشان بار هیزم حمل کنند .

نکته جالب تر اینکه به گفته بزرگان آن زمان ، وقتی جوانی به دامادی یک خانواده در می آمد خانواده داماد بایستی طی مراسمی رسمی تحت عنوان " کُنده کشون " روزهای قبل از مراسم حنا بندان نسبت به جمع آوری و تهیه هیزم به صورت جداگانه یعنی یک روز کُنده از کوه و روز دیگر تِرخ و خَشه از بیابان که روی بار را با پارچه توری سفید می پوشاندند برای خانواده عروس اقدام می کردند و در روایتی دیگر حتی گفته می شود داماد ملزم به تهیه یک کَش هیزم ( بار هیزم یا به اصطلاح خَر هیزم ) برای هر یک از اقوام درجه یک و یا دو خانواده عروس بود .

 از جذابیتهای پخت نان تنوری برای بچه های آن زمان پخت نان کوچک برای آنها که به اصطلاح محلی نقوچ گفته می شود بوده است بطوریکه بچه ها بی صبرانه منتظر روزهایی میشدند که قرار بود مادرها نان در مطبخ ها پخت کنند.

 اما در حال حاضر ، همگام با توسعه و پیشرفت جوامع و رشد علم و صنعت بویژه در بحث نانوایی ها و واحدهای تولیدی نان ، تقریبا اکثر مناطق روستایی در ایران حتی روستاهای کوچک و با تراکم جمعیتی پایین هم از نعمت نانوایی برخوردار شده اند.

 با ورود نانوایی ها و #مجتمع های تولیدی نان ، کم‌کم تنورهای خانگی، برچیده و در هر منطقه یک یا چند نانوایی مسئول رساندن نان به‌دست مردم شدند . با این وجود گاها هنوز هم بوی خوش نان محلی وخانگی از بعضی از خانه ها به مشام می رسد و بی اختیار آدم را به حال و هوایی دیگر می برد . حال و هوایی که باید حسش را از آدمهایی شنید که با این چیزها بزرگ شده و هنوز هم این رسم و سنت را از یاد نبرده اند

  اما با توجه به شیوع ویروس #کرونا در کشور و از طرفی لزوم توجه به مسائل بهداشتی و سلامت خانواده ها و بر اساس یافته های مصور ما از فضای مجازی همشهریان و همچنین مشاهدات عینی به نظر می رسد حدود نیمی از خانوارهای منطقه در ایام #کرونا از پخت و پزهای محلی و یا خانگی استفاده می کنند .

 پخت نان محلی و #خانگی از نان تنوری گرفته تا کماچ و قلفی و.... در بیشتر خانه ها چه با فر و گاز و چه با تنور و آتش این روزها مورد استقبال بسیاری از همشهریان قرار گرفته است . 

#در_خانه_بمانیم 
#نان_خانگی 

دیدگاه شما

CAPTCHA ی تصویری
کاراکترهای نمایش داده شده در تصویر را وارد کنید.